កាលពីព្រេងនាយ មានមហាឥសីម្នាក់រស់នៅក្នុងព្រៃជ្រៅ។ គាត់ជាមនុស្សមានសីលធម៌ខ្ពស់ ស្ងប់ស្ងាត់ និងមានអំណាចវិជ្ជាអាគម។ មហាឥសីនេះ តែងជួយសត្វ និងមនុស្សដោយមេត្តា មិនធ្វើអំពើអាក្រក់ឡើយ។ថ្ងៃមួយ មានខ្លាឃ្មុំមួយ (ខ្លា) កំពុងរងគ្រោះ ឃ្លានខ្លាំង ហើយរងរបួសនៅក្នុងព្រៃ។ ខ្លានោះខ្សោយណាស់ ហើយជិតស្លាប់។